Gedichten en gedachten pagina 6
Met dank aan de schrijvers en sprekers
Zonnekind
Lief klein zonnekind,
lief klein wonder
voor velen zo gewoon
maar voor ons zo bijzonder.
Lief klein zonnekind,
met je handjes onder je kin,
kijk je ons aan met grote ogen,
daar past de hele wereld in.
Lief klein zonnekind,
nare herinneringen verdwalen
een blik op jouw gericht
en jij laat de wereld stralen.
Lief klein zonnekind,
de hele wereld lacht
geen besef hoezeer
je wordt bemind,
het zijn de sterren die je hebben
gebracht...
Met dank aan Eva | Gedichten site
Spirituele reis
God gaf, voor Hij Zijn kinderen naar de aarde zond,
ieder van hen een zorgvuldig geselecteerd pakketje problemen.
Deze, beloofde Hij glimlachend, zijn van jou alleen.
Niemand anders zal de zegeningen hebben die deze problemen je zullen brengen.
En alleen jij hebt de speciale talenten en mogelijkheden
die nodig zullen zijn om deze problemen tot jouw dienaren te maken.
Daal nu af naar je geboorte en naar je vergetelheid.
Weet, dat Ik je boven alles liefheb.
Deze problemen, die Ik je gaf zijn een symbool van die liefde.
Het 'monument' dat je van je leven maakt met behulp van je problemen
zullen een symbool zijn van liefde voor Mij, je Vader.
Jij
Vanaf het prille begin
Gevormd
Geweven
Het hartje
Je longetjes
Teentje voor teentje
Vingertje voor vingertje
De kroon op Gods schepping
Een mensenkind
Deel van Zijn grote plan
Heeft Hij je gemaakt
Bewust
Jij bent jij
Je bent uniek
Blanco boek
Een nieuw begin een stralend leven,
een blanco boek nog onbeschreven.
En niemand kan nu al verhullen,
hoe jij je bladzijden zult vullen.
Dus hoe zal het gaan?
Nog gaan idee!
Het wordt jouw verhaal,
wij lezen mee.
Het licht
Hoe schoner kan het leven zijn
met de geboorte van een kind
uit een kom vol zuiver water
liefdevol bemint.
Wat zal het leven hem beloven
deinend op de golven
met eb en vloed geslagen
zal het leven hem uitdagen
in de spiegel van zijn ogen
de weerspiegeling van zijn licht
met innerlijke stem te gaan
in vrijheid, naar een onafhankelijk bestaan.
Hoe schoner is het leven
met de geboorte van een kind
uit een kom vol zuiver water
liefdevol bemint.
Moed….
Er is moed voor nodig om dóór te gaan,
om niet bij het verleden stil te staan,
er is moed voor nodig om te durven leven
om vast te houden en weg te geven
een hand vol warmte
een hand vol kracht
waar de wereld op wacht…
Er is moed voor nodig om blij te zijn,
van binnen te luisteren naar liefde en pijn,
er is moed voor nodig om te geloven,
dat alle ellende een keertje zal doven,
met een hart vol hoop
en een hand vol kracht
waar de wereld op wacht…
Er is moed voor nodig om jezelf te zijn,
de betrekkelijkheid kennen van groot en klein,
er is moed voor nodig om eenvoudig te leven,
niet hunkeren naar meer, maar weg te geven
van geestelijke winst
naar uiteindelijk bezit
wat een liefde is dit…
Er is moed voor nodig om dóór te gaan,
om achter je mening te blijven staan,
er is moed voor nodig om te vertrouwen
op eerlijkheid, inzet en op te bouwen
een toekomst vol zin,
in een wereld van vree,
begin er eens mee.
Geen Kind Meer
Je leeft je eigen leven wat zij er ook van vindt
Je bent al lang geen kind meer al blijf je ook haar kind
Je wilt 'r over praten, maar niet op haar manier
Je zult haar best verdriet doen maar niet voor je plezier
Wat moet je nog met haar en met haar ouderlijk gezag
En dan opeens dan is 'ie er, die dag
De dag waarop je moeder sterft, dat jij wordt losgelaten
En al haar eigenschappen erft, die jij zo in haar haatte
De scherpe tong, de bokkepruik, de zure schooljuffrouw
Die zullen ze dan binnenkort herkennen gaan in jou
En hopelijk ook de andere kant, de aardige, de zachte
Maar of je die hebt meegeërft valt nog maar af te wachten
De dag waarna de rest een kwestie wordt van tijd en pijn
De dag waarna je nooit meer kind zult zijn
Wat al die jaren fout ging komt dan niet meer terecht
En wat je nog wou zeggen blijft eeuwig ongezegd
De machteloze frasen van je genegenheid
En dat 't niet haar schuld was en ook dat 't je spijt
De dingen die je lang niet zeggen kon en zeggen wou
En dan zo graag nog 1 keer zeggen zou
De dag waarop je moeder sterft, de dag die al je dagen
Van dan af aan wat grijzer verft, al hou je niks te klagen
Je hebt je goeie vrienden nog, die staan je ook dichtbij
En als je soms een minnaar zoekt dan staan ze in de rij
Maar niemand zal meer weten hoe je met je pop kon spelen
En niemand zal nog ooit je vroegste vroeger met je delen
De dag waarna je nooit meer kwetsbaar wezen kan en klein
De dag waarna je nooit meer kind zult zijn
Karin Bloemen
tekstdichter: Jan Boerstoel
componist: Marnix Busstra
Geschenk
Ik
geloof
dat ik geen groter geschenk kan ontvangen
dan door de ander
te
worden gezien
te worden gehoord
te worden begrepen en aangeraakt.
Het
grootste geschenk
dat ik kan geven is
de ander te zien
te horen, te
begrijpen, aan te raken.
Wanneer dat gebeurt
voel ik
dat er contact is
gelegd
Uit: Menselijke contacten - Virginia Satir
Een parabel
Er was eens een mooi bruin zaadje
Barstens vol van leven, helemaal vervuld van levenspotentie.
Veilig in haar eigen rossige velletje.
Een stem zei: " Het is je tijd. Jij bent aan de beurt."
Ons zaadje reageerde angstig, "Nee, ik wil niet"
"Ja," zei de stem, "Het is jouw tijd om te gaan groeien."
"Nee," protesteerde het zaadje, "ik voel veel beter zoals ik nu ben.
Ik ben prachtig, barstend vol van leven en potentie.
Groeien is pijnlijk;
mijn prachtig velletje zal barsten en het zal pijn doen."
"Ja," herhaalde de stem, "het zal pijn doen."
"Dat is onvermijdelijk en noodzakelijk voor groei."
" Hoe kun je de prachtige plant worden die in jou besloten ligt,
zonder je velletje te breken ?"
"Stel je het wonder eens voor van groeien naar jouw totaal,
een grote plant, met ingehouden gratie, diepe wortels,
prachtige bloemen, en heel veel nieuwe zaden....."
"Oh ja ik weet het," probeerde ze te ontwijken.
"Als ik nou opgegeten wordt, of als voeten mij vertrappen,
als ik verbrand in de scherpe zon of
als het mij niet lukt om te worden wat mijn bestemming is ?"
"Jij bent bang," zei de stem vol medeleven.
"Het is goed om bang en angstig te zijn, er zijn geen garanties."
Het zaad hoorde liefde en sympathie in de stem,
kreeg iets meer vertrouwen en begon beter te luisteren.
"Je bent nu in vruchtbare aarde, kijk hoe de bodem meewerkt,
let op goed weer,
precies de juiste hoeveelheid zon en water.
de tijd is aan jou, NU."
Ja dacht het zaadje, "alles wat je zegt is waar.
Ik ben nog nooit in zulke vruchtbare aarde geweest.
Maar als ik een plant word zal ik dood gaan en wegkwijnen.
Wat maakt dat voor verschil ?"
"Dat is waar," bevestigde de liefdevolle stem.
Dat is de cyclus van het leven,
groeien, bloeien, zaad maken.
Het is 'n nooit eindigende cyclus
en doodgaan is een essentieel gedeelte."
Stel je eens voor wat er zou gebeuren
als je niet open zou barsten
om een plant te worden:
jouw huid zou nooit meer open barsten van leven;
zonder je bestemming te vervullen..
Je mag je zeker voelen
maar alles wat je bent geweest is zaad. prachtig zaad,
vol van levenspotentie die niet gerealiseerd is..
Alleen maar gewoon zaad.
Het zaad voelde iets breken en kraken rond haar volle hart
door Debby Collins (Findhorn press). vert.: Boy Kollée
National Friendship Week,
A true story
His name was Fleming, and he was a poor Scottish farmer.
One day, while trying to make a living for his family,
he heard a cry for help coming from a nearby bog.
He dropped his tools and ran to the bog.
There, mired to his waist in black muck, was a terrified boy,
screaming and struggling to free himself.
Farmer Fleming saved the lad from what could have been a slow and terrifying death.
The next day, a fancy carriage pulled up to the Scotsman's sparse surroundings.
An elegantly dressed nobleman stepped out and introduced himself
as the father of the boy Farmer Fleming had saved.
"I want to repay you," said the nobleman. "You saved my son's life."
"No, I can't accept payment for what I did," the Scottish farmer replied waving off the offer.
At that moment, the farmer's own son came to the door of the family hovel.
"Is that your son?" the nobleman asked.
"Yes," the farmer replied proudly.
"I'll make you a deal. Let me provide him with the level of education my own son will enjoy.
If the lad is anything like his father, he'll no doubt grow to be a man we both will be proud of."
And that he did.
Farmer Fleming's son attended the very best schools and in time,
graduated from St. Mary's Hospital Medical School in London,
and went on to become known throughout the world
as the noted Sir Alexander Fleming, the discoverer of Penicillin.
Years afterward, the same nobleman's son who was saved from
the bog was stricken with pneumonia.
What saved his life this time? Penicillin.
The name of the nobleman?
Lord Randolph Churchill.
His son's name?
Sir Winston Churchill.
Someone once said: What goes around comes around.
Work like you don't need the money.
Love like you've never been hurt.
Dance like nobody's watching.
Sing like nobody's listening.
Live like it's Heaven on Earth.
It's National Friendship Week.
Send this to everyone you consider A FRIEND.
Pass this on, and brighten someone's day.
AN IRISH FRIENDSHIP WISH:
You had better send this back!! Good Luck! I hope it works..
May there always be work for your hands to do;
May your purse always hold a coin or two;
May the sun always shine on your windowpane;
May a rainbow be certain to follow each rain;
May the hand of a friend always be near you;
May God fill your heart with gladness to cheer you.
OK, this is what you have to do... Send this to all of your friends.
But - you HAVE to send this within 1 hour from when you open it!
Now.....Make A wish!! I hope you made your wish!
Met dank aan Yvanca
Wakker worden uit de droom
Als we 's ochtends wakker worden,
lost de droom van die nacht op en zeggen we:
'0, het was maar een droom.'
Maar iets in de droom moet echt geweest zijn,
anders kon hij er niet zijn.
Bij het naderen van de dood kijken we
misschien terug op ons leven en
vragen we ons af of het ook een droom was.
Zelfs nu kun je terugzien op de vakantie van vorig jaar
of het drama van gisteren en zien
dat ze veel weg hebben van de droom
die je vannacht had. Je hebt de droom
en de dromer van de droom.
De droom is een kortstondig spel met vormen.
Het is de wereld - relatief echt maar niet absoluut echt.
Dan heb je de dromer,
de absolute werkelijkheid waarin de vormen komen en gaan.
De dromer is niet de persoon.
De persoon is een onderdeel van de droom.
De dromer is het substraat waarin de droom verschijnt,
dat wat de droom mogelijk maakt.
Het is het absolute achter het relatieve,
het tijdloze achter de tijd, het bewustzijn
in en ach¬ter de vorm.
De dromer is bewustzijn zelf - wie jij bent.
Wakker te worden in de droom is nu ons doel.
Als we wakker zijn binnen de droom,
komt er een einde aan het door het ego
geschapen aardse drama en begint er
een vriendelijker en wonderbaarlijker droom.
Dat is de nieuwe aarde.
citaat Uit 'Een nieuwe aarde', Eckhart Tolle
De uitnodiging
Het interesseert me niet wat jij doet voor de kost.
Ik wil weten waar jij van hunkert en of je durft te dromen
van dat waar je hart naar uit gaat.
Het interesseert me niet hoe oud je bent.
Ik wil weten of je het riskeert om voor gek te staan om je liefde te zoeken,
je dromen, het avontuur om levend te zijn.
Het interesseert me niet wat je allemaal hebt meegemaakt.
Ik wil weten of je contact hebt gemaakt met je diepste verdriet,
of je de uitdaging van het leven aangaat of dat je je terugtrekt
om je te beschermen tegen angst en pijn.
Ik wil weten of je bij pijn kunt blijven, mijn pijn of die van jou,
zonder iets te willen verstoppen,
het minder te laten worden of op te lossen.
Ik wil weten of je bij plezier kunt blijven, mijn plezier of dat van jou,
of je wild kunt dansen en de extase tot in de toppen van je vingers
en je tenen kunt toelaten, zonder ons tot voorzichtigheid te manen,
of ons aan onze menselijke beperkingen te herinneren.
Het interesseert me niet of het verhaal wat je mij verteld waar is.
Ik wil weten of je een ander kunt teleurstellen door eerlijk te zijn aan jezelf,
beschuldigingen weerstaat en trouw blijft aan je eigen ziel.
Ik wil weten of je loyaal bent en daardoor betrouwbaar.
Ik wil weten of je schoonheid kunt zien,
zelfs als niet elke dag even mooi is.
Of je alles wat zich aandient kunt zien als een bron van leven.
Ik wil weten of je kunt leven met mislukking,
die van jou of die van mij en evengoed op je stuk blijft staan
en YES schreeuwt tijdens 'n volle maan.
Het interesseert me niet waar je leeft of hoeveel geld je hebt.
Ik wil weten of je na een nacht vol zorgen en vertwijfeling,
moe en gekneusd tot op het bot,
doet wat gedaan moet worden voor de kinderen.
Het interesseert me niet wie je bent of hoe je hier gekomen bent.
Ik wil weten of je samen met mij blijft staan
als het er echt op aan komt en niet terugdeinst.
Het interesseert me niet waar of bij wie je gestudeerd hebt.
Ik wil weten wat jouw diepe innerlijke motivatie is
als al het andere wegvalt.
Ik wil weten of je alleen kunt zijn met jezelf,
en of je oprecht houdt van het gezelschap
waar je mee samen bent op stille momenten.
Een gedicht van Oriah Mountain Dreamer, Indian Elder, vertaald door Boy Kollée.
The invitation
It doesn't interest me what you do for a living.
I want to know what you ache for,
and if you dare to dream of meeting your heart's longing.
It doesn't interest me how old you are.
I want to know if you will risk looking
like a fool for love, for your dreams,
for the adventure of being alive.
It doesn't interest me what planets
are squaring your moon.
I want to know if you have touched
the center of your own sorrow,
if you have been opened by life's
betrayals or have become shriveled
and closed from fear of further pain!
I want to know if you can sit with pain,
mine or your own, without moving to hide it
or fade it or fix it.
I want to know if you can be with joy,
mine or your own, if you can dance
with wilderness and let the ecstasy fill you
to the tips of your fingers and toes
without cautioning us to be careful,
be realistic, or to remember the limitations of being human.
It doesn't interest me if the story
you're telling me is true,
I want to know if you can disappoint another
to be true to yourself; if you can
bear the accusation of betrayal and
not betray your own soul.
I want to know if you can be faithful and therefore
be trustworthy. I want to know if you can see beauty
even when it is not pretty every day,
and if you can source your life from God's presence.
I want to know if you can live with failure,
yours and mine, and still stand on the edge
of a lake and shout to the silver of the full moon, "Yes!"
It doesn't interest me to know where you live
or how much money you have.
I want to know if you can get up after the night
of grief and despair, weary and bruised to the bone,
and do what needs to be done for the children.
It doesn't interest me who you are,
how you came to be here.
I want to know if you will stand in the center
of the fire with me and not shrink back.
It doesn't interest me where or what
or with whom you have studied.
I want to know what sustains you
from the inside when all else falls away.
I want to know if you can be alone with yourself,
and if you truly like the company you keep
in the empty moments.
By Oriah Mountain Dreamer
Het Klooster
Eens besloot Onze Lieve Vrouw met het Kindje
Jezus in haar armen terug te
keren op aarde en een klooster te bezoeken.
Trots hadden alle paters zich opgesteld in een grote rij,
en een voor een traden ze voor de Heilige Maagd om haar eer te betuigen.
Een droeg prachtige gedichten voor, een ander liet zijn
miniaturen voor de bijbel zien,
een derde somde alle heiligen op.
En zo bewezen ze allemaal, monnik voor monnik,
eer aan Onze Lieve Vrouw en het Kindje Jezus.
Helemaal achter in de rij stond een pater,
de nederigste van het klooster,
die nooit de geleerde boeken uit die tijd had bestudeerd.
Zijn ouders worden eenvoudige mensen die in een
oud circus in de buurt werkten en alles wat ze hem
hadden geleerd was een beetje jongleren. Toen
hij aan de beurt was wilden de andere paters de hommage
beëindigen, want de ex-jongleur had niets belangrijks te melden
en kon het imago van het klooster beschadigen.
Maar ook hij voelde in zijn hart een immense behoefte om iets van zichzelf
aan Jezus en de Heilige Maagd te geven.
Beschaamd, de verwijtende blikken van zijn medebroeders in zijn rug,
haalde hij een paar sinaasappels uit zijn zak
en begon ermee te jongleren want dat
was het enige wat hij kon. Toen pas lachte het Kindje Jezus
en begon in zijn handjes te klappen op schoot
bij Onze Lieve Vrouw. En de Maagd stak
haar armen naar hem uit en liet hem het Kind even vasthouden.
Met dank aan Nelly
En dan soms even
Toon je mij
Jouw oorspronkelijk gezicht,
mijn leven verweven
met jou
in een gedicht,
woordeloos,
al-licht.