Gedichten en gedachten pagina 3

Met dank aan de schrijvers en sprekers

De creatieve denker

Voetstappen in het zand

Droom

Ton Bergman of Eilleen Caddy met dank aan Gerry.

Blijf Wie Je Bent

1. Ik ben die ik ben!
   Met dit lichaam en met deze geest moet ik het doen.
   Dit is alles wat ik heb,
   ik kan het niet meer ruilen.
   Dit is blijkbaar precies zoals ik moet zijn;
   zonder mij, zoals ik op dit moment ben, was de schepping niet volledig.
   Ik houd op mezelf verwijten te maken voor dingen die ik (nog) niet kan.
2. Ik hoef niet perfect te zijn!
   Ik hoef niet te kunnen wat ik niet kan.
   Perfectie is stilstand en stilstand is vaak dood.
   Ik leef, dus maak ik fouten.
   Ik mag ook fouten maken.
   Van fouten leer ik, sterker nog:
   ik ben perfect, juist omdat ik de fouten maak die ik maak!
   Zo houd ik mede de evolutie op gang.
3. Ik krijg precies wat ik nodig heb!
   Alles helpt mij mijn opdracht op aarde te vervullen -
   ook tegenslagen en ziekten,
   de vijanden en de ruzies,
   de verloren liefdes en de gebroken harten.
   Als ik het nu nog niet kan zien, mag ik dat later wel zien.
   In moeilijke momenten kijk ik niet alleen naar wat ik mis,
   maar ook naar datgene wat ik nog heb.
4. Ik hoef alleen maar volstrekt eerlijk naar mijzelf te zijn!
   Soms moet ik selectief met de waarheid omgaan.
   Totale eerlijkheid naar andere mensen toe
   is niet altijd liefdevol, integendeel.
   En soms moet ik mijzelf beschermen,
   dat is nu eenmaal zo in deze wereld.
   Als ik maar niet lieg tegen mezelf,
   geen blokkade opbouw,
   mijn Hogere Zelf verdring:
   als ik maar weet wat ik doe en waarom.
5. Ik kan het nooit de hele wereld naar de zin maken!
   Wat de een goed vindt, vindt de ander waardeloos.
   Er zal altijd iemand zijn die mij bekritiseert:
   er zal altijd iemand zijn die mij bewondert.
   Ik mag gewoon doen wat ik voel dat ik moet doen.
6. Ik houd mijn aandacht in het NU!
   Oude koeien horen in de sloot.
   Alles is gebeurd zoals het is gebeurd,
   het heeft geen zin er over te piekeren.
   Wat is gebeurd kan ik niet meer veranderen,
   ik mag het alleen aanvaarden.
   Elk moment dat je met je gedachten
   met het verleden bezig bent gaat af van je toekomst.
   Ook vage fantasieën over de toekomst verspillen mijn energie.
   NU is verreweg het boeiendste, interessantste moment van mijn leven,
   want alleen NU gebeurt echt, in mijn vlees en bloed,
   wat er gebeurt.
   Het heden bepaalt je toekomst.
   Gebruik maken van mijn geheugen
   en het opdiepen van herinneringen prima,
   maar ga niet zeuren.
7. Ik houd mijn aandacht hier! Hier is mijn lichaam, mijn geest,
   dus hier ben ik. Hier is nu de belangrijkste plek op aarde.
   Alleen hier kan ik werkelijk zien,
   ruiken, horen, voelen, proeven -
   hier klopt mijn hart, hier haal ik adem,
   hier voel ik mijn spieren onder mijn huid.
   Ik ga niet zweven, geen twee dingen tegelijk
   doen met mijn geest, want dan doe ik er minstens eentje half.
   Ik ga me niet nutteloos druk maken
   over eventuele gevoelens en gedachten
   die andere mensen over mij hebben.
   Ik ben hier.
8. Iedereen mag al dan niet van mij genieten
   op zijn of haar eigen wijze!
   Ik ben hier nodig.
   Andere leren van mij, ik leer van anderen.
   Maar hoe dat gebeurt, weet ik niet altijd
   en dat hoef ik ook niet te weten.
   Ik laat iedereen zijn of haar oordeel over mij:
   Positief of Negatief.
   Ik mag genieten van complimenten.
   Maar ik mag ook kritiek incasseren.
   En ik hoef niet elk beeld, van de ander over mij,
   te corrigeren.
9. Ik hoef niet bang te zijn!
   Ik houd mijn angsten en onzekerheden
   kritisch tegen het licht.
   Lijdt de mens niet het meest onder het lijden dat hij vreest?
   Ik wacht rustig af en bereid me voor,
   maar ik ga niet fantaseren
   over alle vreselijke dingen die eventueel
   ooit zouden kunnen gebeuren.
   Dat vind ik zonde van de tijd.
   Ik zie wel!! Als alles goed gaat,
   heb ik gelukkig niet vergeefs geleden.
   En als er wel iets akeligs gebeurt
   heb ik ten minste niet vooraf ook al geleden.
10. Ik houd ontzettend veel van mezelf!
    Daarom kan ik ook van andere mensen houden.
    Net zoals ik houd van dieren, planten etc...
    En alles houd van mij.
    De zon bemint mij, de maan ook.
    Alles is ten diepste liefde en ik ben er een deeltje van.

Met dank aan Helene

Ik ontmoet mensen

Ik ontmoet mensen kort, lang,
oppervlakkig, intens;
ik leg contacten, boeiende,
ontroerende, teleurstellende;
ik sluit bindingen
die altijd weer op
ont-binding uitlopen
onherroepelijk
breekt het moment aan
van afscheid nemen,
loslaten;
het bezeert en kwetst me,
maakt me bang voor een te hechte band,
te groot vertrouwen.
Is het de pijn en het verdriet waard
vriendschap te sluiten,
lief te hebben,
terwijl morgen alles voorbij kan zijn?
Maar zou het niet erger zijn
geen vriendschap
geen liefde te hebben gekend?

Thea van Domburg-Mans met dank aan Lara

Jezelf niet weggooien

Jezelf niet weggooien met het badwater
als de zeis der kritiek is gehanteerd
Bij jezelf blijven
jezelf voeten geven met jezelf zijn
jezelf dragen
Daarin vind je je basis
ontstaat er draagvlak in je van waaruit je
meer en meer geworteld word
en vervuld kan raken

Zo vervuld
dat je jezelf uitstraalt zoals je in wezen
bedoeld bent.
Lieneke Koornstra
Liedje voor je leven
lk hoop, dat je wel eens bang zult zijn lk hoop,
dat je wel eens zult huilen lk hoop,
dat je wel eens vallen zult en vol zitten met builen.
lk hoop, dat je wel eens ziek zult zijn lk hoop,
dat ze je wel eens zullen jennen
want zonder die ervaring,
mijn kind,
Zul je echte mensen nooit herkennen.

Ton Bergman

Gedichtje

I saw a boy carrying a light
And asked him
Where he brought it from.

He blew it out
And then asked me:
Where has it gone?

Een kleine parabel over een grote boom.

Er was eens een boom, een onbekende boom,
ergens langs de waterkant
en geplant door niemand weet nog wie.
Hij leefde daar breeduit met vele takken,
koud en kaal in de winter
rijk aan bladeren in de zomer.
Zo leefde die boom, jaar in, jaar uit.

Zijn kracht verbergend en ontplooiend,
op en neer, in telkens vier seizoenen.
Maar op zekere dag kwam een man
gewapend met een mes.
De takken hielden van louter schrik het suizen in.
Er was geen ontkomen meer aan
de mooiste tak werd afgesneden……
en de man nam hem mee naar zijn huis.
Een dode tak, voorgoed van de stam
en uit het leven weggesneden,
weggevallen uit de schaduw van velen,
onopvallend en straks natuurlijk vergeten,

Wat is één tak over een hele boom?
Drie dagen later kwam de man weer terug
en de boom stond windstil van doodsangst.
Wie treft vandaag het bittere lot?
Maar kijk, de man ging zitten aan de voet van de boom
en blies op de gesneden tak die hij blokfluit noemde.
Hij speelde een lied, en de boom verstond
“Hoor je mij…ik leef…, ik leef…, ken je mij nog?
Ik ben van jou, helemaal van jou
uit jou hout gesneden
al zing ik een ander lied voortaan…

Horen jullie mij…ik leef, ik leef
meer dan ooit tevoren
en vergeten doe ik jullie niet!”

Met dank aan Josi

Als de horizon

Als de horizon niet het einde blijkt te zijn
en je verder kunt gaan dan je denkt
weet dan dat het daar prachtig is
als je er ook de aandacht aan schenkt

Als de horizon niet het einde blijkt te zijn
zodat je dieper kunt staren dan je dacht
dan weet je dat er meer bestaat
en het leven voorzichtig weer naar je lacht

Met dank aan Ilona Mens zijn,

Zijn zoals je bent,
niet zoals anderen je willen zien.
Jij bent jij,
en daar is soms moed voor nodig.
verzamel die moed,
wees wie je wilt wezen.
maak van je uiterlijk
een weerspiegeling van je innerlijk
maak het jezelf naar de zin.
Kijk s'morgens in de spiegel.
Glimlach naar jezelf.
Wees blij met wat en wie je bent.
een wonder van een mens,
die anderen veel te geven heeft .

Met dank aan Simone

Gedachten

Je hoeft het niet eens te zijn als je maar één bent.
Begin met te doen wat nodig is
Vervolgens doe wat mogelijk is
En opeens ben je in staat om het onmogelijke te volbrengen.

Franciscus v Assisi

Schuldgevoel 

Schuldgevoel veroorzaakt straf en straf veroorzaakt pijn.
We hoeven niet te weten Hoe te vergeven.
We hoeven alleen bereid te zijn om te vergeven.
Het universum zorgt voor het Hoe.
We hoeven het schuldgevoel alleen los te laten,
ons ervan te bevrijden door de ander te bevrijden.
Je kunt jezelf bevrijden door de nader te bevrijden.
Je kunt jezelf niet vergeven totdat je de ander vergeeft.
Als je perfectie blijft eisen van hen, eis je perfectie van jezelf
en zul je je hele leven ellendig voelen.

Louise Hay,

Je leven helen.

Laat de illusie los dat iemand anders in de wereld
verantwoordelijk is voor jouw geluk.

bk

Why mothers cry

Why are you crying?" he asked his mom.
"Because I'm a mother," she told him.
"I don't understand," he said.
His mom just hugged him and said,
"You never will!"

Later the little boy asked his father
why Mother seemed to cry for no reason.
"All mothers cry for no reason,"
was all his dad could say.
The little boy grew up and became a man,
still wondering why mothers cry.
So he finally put in a call to God
and when God got on the phone the man said,
"God, why do mothers cry so easily."
God said, "You see son, when I made mothers
they had to be special.

I made their shoulders strong enough to carry
the weight of the world, yet gentle enough to give comfort.
I gave them an inner strength to endure childbirth
and the rejection that many times come from their children.
I gave them a hardiness that allows them to keep going
when everyone else gives up, and to take care of their
families through sickness and fatigue without complaining.
I gave them the sensitivity to love their children
under all circumstances, even when their child
has hurt them very badly.

This same sensitivity helps them to make
a child's boo-boo feel better and helps them
share a teenager's anxieties and fears.
I gave them a tear to shed.
It's theirs exclusively to use whenever
it's needed. It's their only weakness.
It's a tear for mankind.

Author unknown

Gebed van Sint Franciscus van Assisi

Oh, Heer, laat me een instrument zijn van uw vrede.
Als er haat is, laat me liefde brengen.
Als men elkaar kwetst, vergeving,
en als er twijfel is, geloof.

Als er wanhoop is, hoop.
en als er duisternis is, laat ons licht zien.
En als er droefheid is.
laat hen onze vreugde voelen
0h goddelijke meester, geef toch dat ik meer streef
naar troosten dan getroost te worden,
naar begrijpen dan begrepen te worden,
te beminnen dan bemind te worden.

Vader, maak me een instrument van u.
Want als we geven, ontvangen wij,
door te vergeven, krijgen wij vergeving,
en door te sterven worden we tot eeuwig leven geboren.
Oh Heer, laat me een instrument zijn van uw vrede.

Ik houd van mezelf zoals ik ben.

lk houd van mezelf zoals ik ben
ik hoef mezelf helemaal niet
te veranderen
lk ben goed zoals ik ben
ik hoef mezelf niet opnieuw
te componeren

lk ben een schitterend mens
en in staat het beste in mezelf naar buiten te brengen
lk houd van mezelf, precies zoals ik ben.
lk houd van je zoals je bent
er is niets dat jij moet doen
als ik de liefde in mezelf voel
is het makkelijk van je te houden Achter jouw angsten, boosheid en tranen
zie ik jouw sprankelende ster
en ik houd van je, precies zoals je bent.

lk houd van de wereld zoals zij is omdat ik heel helder kan zien
dat alle dingen die ik veroordeel gedaan worden
door mensen, precies zoals ik
Dus zal ik de komst van vrede op aar-de
die enkel door liefde kan worden ge-bracht
helpen groeien door van alles te hou-den.
lk houd van mezelf zoals ik ben
en geleidelijk aan zal ik steeds verder groeien

Maar uiterlijke verandering kan slechts ontstaan
als ik diep vanbinnen weet
dat ik een schitterend mens ben
en in staat het beste van mezelf naar buiten te brengen
En ik houd van mezelf, precies zoals ik ben.

Anonymus

Mijn twijfel

lk kende de oude vrouw van vroeger
zag haar wel eens door het dorp lopen
Nu vraagt ze mij of ik wil komen praten
is het waar dat je de dood kunt kopen?
Mijn gang naar de kliniek is zwaar
ik twijfel want wat moet ik haar zeg-gen?
Gevoelsmatig balanceer ik op de grens
is het aan haar uit te leggen?

Dag jongen,' zegt ze opgelucht, maar ik herken haar niet
een pruik bovenop een ingevallen gezicht
Ze wil dood maar dat is streng verboden
de instelling is r. k. dus is leven helaas verplicht
God komt je straks wel halen,', had de pastor gezegd,
zolang moet je je kruis dragen, Hij geeft je kracht'
Maar zolang wil ze niet wachten, haar tijd is nu al om
ze wil dood en als het even kan menswaardig en zacht
Is het een optie om te stoppen met eten en drinken?
dat doet toch niemand verdriet?

Ze dringt aan: kom, vertel het mij! het blijft tussen ons beiden,
verraden zal ik je niet
Een week later lees ik in de krant dat ze rustig en kalm is
overgegaan
Ze ging in vreugde naar de Heer' en ik vraag ik me hardop af: zou
Hij dan toch bestaan?

uit zijn boekje `Niets is wat het lijkt — gedachten bij zelfdoding' Peter Hamans

Doe het nu!

Als je naar boven haalt wat je in je hebt,
zal wat je in je hebt je redding zijn.
Als je niet naar boven haalt wat je in je hebt,
zal wat je niet naar boven haalt je vernietigen. Jezus van Nazareth. De twee wolven

Op een avond vertelde een oude Cherokee Indiaan
zijn kleinzoon over een strijd die zich in zijn binnenste af speelde.
'Mijn zoon, het is een gevecht tussen twee wolven'.
De een heet woede, jaloezie, spijt, begeerte, arrogantie,
zelfmedelijden, schuld, leugenachtigheid en egoisme.
De ander heet vreugde, vrede, liefde, hoop, rust,
nederigheid, vriendelijkheid, waarheid en trouw.
'En wie wint, grootvader?'
En de cherokee antwoordde:
'De wolf die ik te eten geef.

Autobiografie in vijf hoofdstukken

Ik loop door een straat.

Er is een diep gat in het trottoir Ik val erin. Ik ben verloren... ik ben radeloos.
Het is mijn schuld niet. Het duurt eeuwig om een uitweg te vinden.
Ik loop door dezelfde straat.

Er is een diep gat in het trottoir Ik doe alsof ik het niet zie.
Ik val er weer in. Ik kan niet geloven dat ik op dezelfde plek ben.
Maar het is mijn schuld niet. Het duurt nog lang voordat ik eruit ben.
Ik loop door dezelfde straat.

Er is een diep gat in het trottoir Ik zie dat het er is. Ik val er weer in...
het is een gewoonte.
Mijn ogen zijn open. Ik weet waar ik ben.
Het is mijn schuld. Ik kom er direct uit.
Ik loop door dezelfde straat.

Er is een diep gat in het trottoir
Ik loop eromheen.
Ik loop door een andere straat.

Uit: Het Tibetaanse boek van leven en sterven van Sogyal Rinpoche blz. 32

Gedicht, voor een zieke

Op vleugels van Liefde word je gedragen.
Door alle pijn, verdriet én klagen
heb je laten zien hoe prachtig
een mensenkind kan zijn.
Juist door onmetelijk verdriet en pijn.
Je mag op ons leunen.
We zullen je steunen
en als je tijd gekomen is
Mag je vliegen naar
Je Oorsprong
Dag Lieve.....
Dank voor wat ik van je mocht leren
en dat ik van je mocht houden.

Met dank aan Nel B.

Handen

Handen heb je om te geven
van je eigen overvloed. Met dank aan Anneke B Geef jezelf de ruimte

Geef jezelf de ruimte om niets te zeggen
je hoort vaak meer als je gewoon niet praat
we hoeven elkaar toch niets uit te leggen
ik ben blij dat je bestaat.

Met dank aan Syl

Veranderen doet pijn

Het oude sterft in doodsstrijd
het nieuwe komt in barensweeën
veranderen doet pijn mijn lief.
Zoals het water stroomt en de hardste steen verslijt
zo stroomt het leven onophoudelijk gestaag,
alles wat het tegenkomt meenemende
als een rivier naar de zee eb en vloed
wordende komen en gaan jouw leven mijn lief
als het stromen mag komt alles goed.

Onophoudelijk is het leven
telkens weer stof aannemend en verlatend
steeds weer opduikend als nieuw
nieuw gras, nieuwe
bomen, nieuwe dieren, nieuwe mensen
leven is vernieuwen mijn lief.
Wij kennen al haar vormen niet
we vermoeden nog maar de adem
van de aarde de hartslag van de melkweg
vergeet dat niet.

Je denkt je dood mijn lief
je kan niet dood al zou je
je lichaam laten sterven
dan nog mijn lief
ben je niet dood
want jij bent het leven
het besef van het leven
dat kan niemand jou ontnemen ook jij jezelf niet.

Want je bent meer dan je denken
al denk je nu van niet
je bent meer dan je lichaam
na elke dood wordt je opnieuw geboren
en dat doet pijn mijn lief
noem het doodsnood of barensweeën
veranderen doet pijn mijn lief
totdat je meegeeft.

Uit: "van hart tot hart" van Magda Maris

Er zit een man aan de kant van de weg

Er zit een man aan de kant van de weg.
Zijn gevoelens van moedeloosheid en verdriet
slaan om in woede en hij slaat zijn handen ten hemel.
'Ik snap het niet!' roept hij hartverscheurend uit.
'Er is zoveel ellende om me heen.
Zoveel leed.
Waarom doet God hier niets aan?'

Het antwoord komt onmiddellijk en duidelijk.
Een stem uit het niets.
'God heeft iets gedaan.
God heeft JOU gemaakt'

Met dank aan Sylvia Regen

Een klein lief meisje stond onder een luifel.
Ze had net boodschappen gedaan in de supermarkt,
met haar moeder.
Ze zal ongeveer 6 jaar oud zijn geweest,
dit prachtige roodharige sproetige beeld van onschuld.
Het stortregende buiten.
Je weet wel, dat soort regen dat goten en afvoerputjes doet overstromen,
zo gehaast om de aarde te raken,
dat het geen tijd had om de straal wat zachter te zetten.

We stonden allemaal onder deze luifel aan de ingang van de supermarkt.
We wachtten, sommigen geduldig, anderen "geïrriteerd", omdat de natuur hun
haastige dag in de war had gegooid.
Ik ben altijd wat dromerig als het regent.

Ik verdwijn in het geluid en in het gezicht
dat de hemel het vuil en het stof van de wereld afspoelt.
Herinneringen van "rennen en spetteren" als een "kind",
zo zorgeloos spelen in je gedachten,
als een welkome onderbreking van een voorbije dag
met zorgen en stress...

Haar stem was zo mooi toen het de hypnotische trance
onderbrak waar we allemaal in gevangen zaten.
"Mama, laten we door de regen gaan rennen",
zei ze."Wat?", vroeg mama. "Laten we door de regen gaan rennen!",
herhaalde ze. "Nee, lieverd.

We wachten totdat het wat minder wordt" antwoordde mama.
Het kind wachtte nog een minuutje en herhaalde:
"Mama, laten we door de regen gaan rennen."
"We worden doornat als we dat doen," zei mama.
"Nee, dat zullen we niet, mama.
Dat is niet wat je zei vanmorgen",
zei het meisje terwijl ze aan haar mama's arm trok.

"Vanmorgen? Wanneer zei ik dat we door de regen
konden rennen en niet nat zouden worden?"
Het meisje zei kalmpjes: "Weet je dat niet meer?
Toen je met papa praatte over zijn kanker,
toen zei je: "Als we hier samen doorheen komen,
komen we door alles heen!"

Iedereen was opeens muisstil.
Ik zweer dat je niets anders hoorde dan de regen.
We stonden allemaal doodstil.
De volgende minuten kwam er niemand en
ging er niemand weg.

Mama dacht even na over wat ze zou antwoorden.
Sommigen zouden het weglachen of haar voor gek uitmaken.
Sommigen zouden zelfs negeren wat ze zei.
Maar dit was een moment van affirmatie in een kinderleven.
Een moment van onschuldig vertrouwen,
dat wanneer het gevoed en verzorgd wordt,
zal bloeien in geloof in de goede dingen en de hoop van het leven.

"Lieverd, je hebt gelijk. Laten we door de regen rennen.
Als het zo moet zijn dat men ons vanuit hierboven nat laat worden,
nou, ...dan hadden we misschien juist een wasbeurt nodig,"
zei mama. Daar gingen ze. We stonden daar allemaal te kijken en te lachen,
toen ze daar vooruit sprongen tussen de auto's door, en jawel, door de plassen.
Ze hielden hun boodschappentassen boven hun hoofd voor het geval dat. Ze werden doornat.
Maar ze werden gevolgd door enkele anderen die schreeuwden
en lachten als kinderen onderweg naar hun auto's. En ja, ik ook.
Ik rende en werd nat. Ik had ook een wasbeurt nodig.

Omstandigheden of mensen kunnen je geld,
je materiële bezittingen en je gezondheid wegnemen.
Maar niemand kan ooit je dierbare herinneringen wegnemen...
Vergeet daarom niet om "tijd" te maken en de gelegenheden te pakken
om elke dag herinneringen te maken.

Voor alles en voor elk doel 
onder de hemel is er een seizoen en een tijd.
Bewaar de zonnige dagen voor de donkere momenten.
Een vriend zond mij deze boodschap om mij te herinneren
aan het leven en de waarden in het leven...
Samen een glaasje wijn, een frisse pint, een gezellige BBQ
onder buren en vrienden, een terrasje,
genietend van de dag, dagelijkse dingen, en een beetje humor...
Ik hoop dat je het apprecieerde.

Ik hoop dat je steeds de tijd neemt
om door de regen te rennen

Ze zeggen dat het een minuut duurt om een speciaal persoon te vinden,
een uur om hen te waarderen,
een dag om van hen te houden,
maar een heel leven om hen te vergeten.

Zomaar

Heb je me nodig? Ik ben er.
Je kunt me niet zien,
maar ik ben wel het licht waardoor je kunt zien.
Je kunt me niet horen,
maar ik gebruik wel je stem.
Je kunt me niet voelen,
maar ik ben wel de kracht die jouw handen gebruikt.
Ik ben aan het werk,
hoewel je mijn wegen niet doorgrondt.
Ik ben aan het werk,
hoewel je mijn werken niet herkent.

Ik ben geen vreemd visioen of mysterie.
Slechts in volkomen stilte boven je eigen zelf verheven,
kun je mij leren kennen zoals ik ben,
en dan nog maar als een gevoel en een vertrouwen.
Toch ben ik er. Toch luister ik. Toch geef ik antwoord.
Als je me nodig hebt, ben ik er.

Zelfs als je me verloochent, ben ik er.
Zelfs als je je totaal verlaten voelt, ben ik er.
Zelfs als je leeft in angst en vrees, ben ik er.
Zelfs als je pijn hebt, ben ik er.
Ik ben er als je bidt, maar ook als je niet bidt.
Ik ben in jou en jij bent in mij.

Alleen in de geest kun je van mij gescheiden voelen,
want alleen in de geest hangt de mist van "jouw" en "mijn".
Toch kun je mij alleen met die geest leren kennen en mij ervaren.
Ban al die loze angsten uit je hart.
Als je jezelf niet langer in de weg zit, ben ik er.
Zelf ben je tot niets in staat, maar ik kan alles doen.

Ik ben alles in alles.
; Al zie je misschien het goede niet,
het is er wel, want ik ben er.
Ik ben er omdat ik niets anders kan, omdat ik ben.
Alleen in mij heeft de wereld zin;
alleen door mij krijgt de wereld vorm;
alleen door mij draait de wereld door.
Ik ben de wet die de planeten doet bewegen
en alles doet groeien.

Ik ben de liefde die de wet in vervulling doet gaan.
Ik stel je gerust. Ik ben vrede. Ik ben eenheid.
Ik ben de wet die jou doet leven.
Ik ben de liefde waaraan jij je vast kunt klampen.
Ik ben je zekerheid. ik ben je vrede.
Ik ben één met jou. Ik ben.
Ook al kun je mij niet vinden, ik vind jou wel.
Ook al wankelt jouw vertrouwen in mij,
in jou heb ik een rotsvast vertrouwen;
Omdat ik jou ken en liefheb.
Geliefde ik ben er. Voor altijd en overal.......

(Dichter onbekend) met dank aan Hanny

Altijd weer opnieuw

Altijd weer opnieuw bouwen aan je /even met de stenen
van je stoutste dromen en met de stenen
van je bitterste en felste pijn
En altijd weer opnieuw geloven dat het kan:
de stenen van je dromen en van je pijn
bijeen te voegen
tot een huis van liefde voor wie eenzaam is.
Altijd weer opnieuw aanvaarden
door de diepste nacht te gaan en zaad te zijn
dat sterven moet
en graan te zijn
dat pletten moet

En altijd weer opnieuw geloven dat het zeker is
dat in de diepste diepte licht
en aan het verste einder leven wacht.
Altijd weer opnieuw op weg gaan
met de zekerheid
vlak om de hoek
het wonder te ontmoeten in een glimlach
of een traan
in een handdruk
of een vloek
En altijd opnieuw
geloven dat het kan geluk en pijn bijeen te voegen
tot een vuur van ware eeuwige geborgenheid

Anonymus

Mystiek...

Voorbij de scheidingslijn van eb en vloed
vervolgde hij zijn weg, onbewust van kwaad noch goed.
Ging over de grens van werkelijkheid naar schijn
aan het oog onttrokken door een mistgordijn...
In stille verwondering bleef zij staan
zag hem in nevelen gehuld verder goon.

Haar roepen scheen een echo in de wind
verbroken leek het moederlint...
En dan
Een schimmig spel van woorden omgezet in éénstemmige
akkoorden door samensmelting van gebaar en tool
Mystiek uit een overleefd verhaal.

Ria de Groot-Entius Met dank aan de Stichting EKR.