Gedichten & gedachten pagina 2

Met dank aan de schrijvers en sprekers

Namen.

Streep hun naam niet door
al zijn zij tot stof vergaan.
Streep hun naam niet door
alsof zij nooit hebben bestaan.

't liefste dat ik heb bezeten
't toekomstbeeld van mijn bestaan
vraag me niet dat te vergeten
en gewoon weer door te gaan.

Want ik wil wel verder leven
maar ik weet niet hoe dat moet
Ik hoor bij hen die achterbleven
overleven vergt veel moed.

Streep daarom hun naam niet door.
Noem hun naam en laat me weten
dat ook jij niet zult vergeten
Zo alleen kan ik verder gaan.

Parabel van de blokfluit.

Er was eens een boom
een onbekende boom
ergens langs de waterkant,
en geplant door niemand weet nog wie,
hij leefde daar breeduit met vele takken,
hij droeg de forse stem
van de wind, of de doodse stilte
van de avondlucht.

s Winters was het leven kaal en zwiepend,
op de harde wind
en met twijgen
als dichtgeklemde vuisten
vol nieuwe belofte,
stond hij maar te wachten
tot het lente werd.

Ga je gang,
knipoogde dan de voorjaarszon
en dan kwam hij weer toe
aan zijn oude, groene uitbundigheid
zijn takken liepen weer uit en schoten bloesem
van ingehouden leven
een lust voor de ogen
En als de zomer kwam, maakte hij een donkere hand
gevuld met schaduw, gratis voor iedereen,
en soms een parapluie tegen de stromende regen

Zo leefde die boom met al zijn takken
jaar in jaar uit,
zijn krachten verbergend
en ontplooiend, op en neer
in telkens vier seizoenen.

Maar op een zeker dag
kwam er een man, gewapend met een mes.
De takken hielden
van louter schrik, het ruisen in.
er was geen ontkomen meer aan:
De mooiste tak werd afgesneden
en de man nam hem mee naar zijn huis.
Een dode tak
voorgoed van de stam
en uit het leven weggesneden.
Weggevallen uit de schaduw
van velen, onopvallend en straks..
natuurrijk vergeten:
wat is een tak over een hele boom ?

Drie dagen later kwam de man weer terug
de boom stond windstil
Van doodsangst
Met al zijn takken:
wie treft vandaag het bittere lot ?

Maar kijk
De man ging zitten
aan de voet van de boom
en blies op de afgesneden tak
die bij zijn blok fluit noemde.
Hij speelde een lied,
en de boom verstond;
Horen jullie mij ?
Ik leef ! Ik leef !
En meer dan ooit tevoren !
Ik leef ! Ik fluit ! Ik Zing !

licht

We steken een kaars aan
een klein vuur, elk licht
teken van warmte
die jij verspreidde

licht van je liefde
licht van je lachen
licht van je zorgen
licht van je zingen
licht van je werken
licht van je wensen
licht van je dromen
licht van je denken
licht van je leven
jouw leven met ons.

Moge jouw licht
ons blijven verlichten
en het eeuwige licht
verlichte jou
Zo zal licht
ons blijven verbinden
en zal ons troosten
in donker en kou.

De mensen van voorbij.

De mensen van voorbij,
wij noemen ze hier samen.
De mensen van voorbij,
wij noemen ze bij name,
Zo vlinderen zij binnen
in woorden en in zinnen
en worden wij elkaar gewaar,
zijn even bij elkaar.

De mensen van voorbij,
zij blijven met ons leven.
De mensen van voorbij
zij zijn met ons verweven
in liefde, in verhalen,
die wij zo graag herhalen
in bloemengeuren,
in een lied dat opklinkt uit verdriet.

De mensen van voorbij,
zij worden niet vergeten.
De mensen van voorbij
zijn in een ander weten
Zij mogen elders wonen,
daar waar geen pijn kan komen.
De mensen van voorbij
zijn in het Licht, zijn vrij.

Bron: franciscus-hospice Weert

Een witte roos

Adem houdt op,
warmte wordt kilte,
diepe kilte als van dood
en lachen wordt stilte,
echo van vragen
dat geen antwoord vindt.
Maar een mensennaam
kan niet vergaan
niet verzinken in oneindig niets.
Jouw naam
heeft klanken toon gezet
van hoe de jouwen verdergaan.
In gemis,
maar ook in vertrouwen
dat leven Léven wordt
als er maar genoten wordt,
gevochten en geknokt,
geliefd en gelachen.Zo wordt jouw naam
een witte roos aan ons hart,
bloeiend voor altijd;
geurig en welriekend,
maar ook doornig stekend,
want jij bent er niet
als wij jouw roepen;
en ons zoeken
zal nooit vinden worden,
geen samen lachen
en geen raken meer.
Maar in de stilte
zul jij bloeien aan ons hart
als een schitterende herinnering,
levend; tegen alle weerwil in.

Vreugde

Wie de vreugde binden wil.
Vernietigt het leven.
Maar wie de vreugde kust in volle vlucht
Leeft in de eeuwige zonsopgang.

William Blake

Metta soutra

Laat niemand een ander misleiden
of een ander verachten.
Laat niemand door woede of kwaadwilligheid
een ander kwaad toewensen.
Zoals een moeder haar kind,
haar enige kind beschermt,
zo dient een grenzeloos hart
alle levende wezens te koesteren,
vriendelijkheid uit te stralen naar de hele wereld.

Boeddha: (Het geschrift van liefdevolle vriendelijkheid)

Het teken

Spreek niet met iedereen
Over wezenlijke dingen
Daal af tot het niveau van diegene met wie je spreekt.
Opdat je hem niet kleineert of verdriet doet.
Wees zelf luchthartig
Wanneer je met luchthartige mensen omgaat.
Maar laat af en toe ongemerkt
Of zelfs als het ware gedachteloos
Een blaadje van de bloem van je droom vallen.
Verwijder voorzichtig wanneer het niet opgemerkt wordt
En ga toch glimlachend je weg.
Indien iemand echter het tere blaadje opraapt,
onderzoekt en de geur in zich opneemt.
Geef hem dan onmiddellijk en voorzichtig
Een teken van verbondenheid.
Toon hem dan een van de vele prachtige bloemen uit je tuin.
Vertel hem van de ongeziene Godheid,
die ons allen omringt
en geef hem het magische woord.
Het 'sesam open u' naar de vrijheid, door.

Met dank aan M. W. Amado Nervo, Mexico.

De Brug.

Breng jij me weg tot aan de brug,
ik ben zo bang daar alleen te staan.
Als we daar zijn ga dan niet direct terug
maar wacht totdat ik overga en zwaai me na,
dan voel ik mij heel veilig en vertrouwd.

Breng jij me weg tot aan de brug
ik heb geen idee hoe diep het water is;
de overkant lijkt mij zover,
je kunt de oever hier niet zien.
Zover het oog reikt zie ik mist,
ik twijfel aan het verder gaan.

De angst voor dood is als angst voor het leven
wat nieuw is lijkt te groot om het oude op te geven.
In de diepte van mijn verlangen
ligt kennis van het nieuwe leven,
zoals een vlinder al weet heeft van vliegen
in haar donkere cocon.

Breng jij me weg tot aan de brug?
En ga je dan niet te vlug terug.
Zwaai me na als ik erover ga.
Een heel klein duwtje in de rug
is alles wat ik nog verlang van jou.

Dank voor je liefde en je trouw,
ik ga nu gauw, want het begin is reeds in zicht;
Ik voel de warmte van het LICHT.

Met dank aan Gerry W

Heeft iemand je wel eens verteld

Heeft iemand je wel eens verteld
dat je helemaal goed genoeg bent?
Dat je mooi genoeg, lief genoeg,
wijs genoeg, sterk en slim genoeg leeft?

Heeft iemand gezien hoe je je best doet
te roeien met de riemen die je hebt,
om om te gaan met alles dat het leven je biedt
en dat je met alles dat je nu weet
en kunt het best mogelijke doet?

Heeft iemand je al eens gezegd
dat je wel even pauze mag nemen;
even rusten, even voldaan zijn
omdat je voldoende doet om te voldoen?

Fluistert iemand je steun en bemoediging toe
zoals: Goed zo, Toe maar,
Moet je doen, Je mag nee zeggen,
Kom op, je kan het, Volhouden,
Je moet niks, Laat maar los.
't is goed, je durft het wel,
wat je ook doet, ik sta achter je

Strijkt er iemand heel zacht
langs je wangen als je slaapt
en blijft diegene een tijdje
glimlachend van bewondering
en trots bij je bed naar je kijken?

Zingt iemand slaapliedjes
wanneer je niet kunt slapen
en kust iemand je wakker
als je akelig droomt?

Is er iemand blij als je thuiskomt,
en die je succes wenst als je weg gaat?
Is er iemand die het gefluister van je dromen hoort
en je aanmoedigt ze achterna te gaan
en je bemoedigt wanneer je onderweg
obstakels tegen komt?

Is er iemand om je geluk mee te vieren,
onbedaarlijk mee te lachen
en ook het zwartste zwart van je
depressie mee tegemoet te treden?
Zegt iemand dat ieder gevoel dat je ervaart
er mag zijn en dat alles
ook weer voorbij gaat; dat 't na
iedere winter ook weer lente wordt?

Houdt er iemand van elke centimeter
van je lijf; van ieder vetrolletje
en ieder mager plekje, van alles dat
heel en stuk en gezond en ziek is?

Is er iemand die vindt dat je mag luieren,
soezen, hangen, lanterfanten,
lummelen, rotzooien, flierefluiten en
rommelen zonder dat 'het iets moet worden'?
Is er iemand die je toejuicht en
zegt dat je vals mag zingen,
Gekker dan gek mag dansen,
Rare kleren mag dragen,
glitters op mag als het jou uitkomt,
Je eigen stijl en smaak mag volgen,

Niet mee hoeft in het gareel,
Mag gillen en keihard mag lachen,
Af en toe mag spijbelen,
bonbons mag smikkelen,
Luidruchtig, kleurrijk en ongewoon mag zijn?

Is er iemand die zeker weet
dat jouw intuïtie altijd het beste met je voorheeft
en dat dit het kompas is waar je wel op vaart?
Is er iemand die blij is dat je bestaat en je nooit zou willen missen
omdat er niemand is zoals jij?

Weet iemand dat je altijd het beste
doet dat je (op dat moment) kunt
en is er iemand die dat goed genoeg vindt,
ook al kan het morgen misschien beter?
Is er iemand bij wie je tegelijk thuis bent
en op avontuur, iemand
op wie je kunt bouwen zonder gevangen te zijn?
Is er iemand die teder fluistert
dat je net zo perfect bent als een musje,
een sneeuwvlok, een regendruppel
in de lente, een kusje van een kind?

Is er iemand die echt van je houdt?
Ik wens nu dat jij zelf diegene bent.
Ik wens je de ontdekking:
Je was het zelf op wie je wachtte.

Uit: Schrijvend tot jezelf komen, Saskia de Bruin

Gebed voor een reiziger.

Treur niet over de dood van je geliefde.
Hij is op reis gegaan naar zijn bestemming;
roep hem niet terug, deze reiziger,
want je kunt niet weten wat hij zoekt.
Jij bent nog van de aarde,
maar hij is nu van de hemel.

Door over de dode te treuren bedroef je zijn ziel,
die immers niet meer tot de aarde kan terugkeren;
door naar zijn omhelzing te verlangen
kun je niet anders dan hem hinderen.
Op de plaats waar hij is aangekomen
is hij gelukkig; je verlangen
om naar hem toe te gaan helpt hem niet,
want je eigen levensdoel houdt je nog op de aarde.

Geen schepsel dat ooit geboren is heeft
in werkelijkheid aan een ander toebehoord;
want iedere ziel is de geliefde van God.
Heeft God niet lief op een wijze
die uitgaat boven ons menselijk kunnen?

De dood doet daarom niet anders
dan de mens met God verenigen.
Want aan Wie de ziel in waarheid toebehoort,
tot Hem keert zij vroeger of later terug.
Waarlijk, achter de sluier van de dood
is een leven verborgen
dat het begrip van de mens op aarde te boven gaat.

Als je de vrijheid van die wereld zou kennen,
en weten hoe de bedroefde harten
er van hun last bevrijd worden;
als je wist hoe de zieken
daar worden genezen en de wonden geheeld;
als je de vrijheid zou kunnen
begrijpen die de ziel ervaart
naarmate zij zich van dit aardse leven van
begrenzing verwijdert,
dan zou je niet meer treuren
over hen die zijn heengegaan,
maar bidden voor het geluk
en de vrede van deze zielen op hun verdere reis.
maar de het van op reis.
verdere hun zielen deze
vrede en geluk voor bidden.

Hazrat Inayat Khan Soefi-mysticus (1882-1927)

Steeds meer mens

Weet wat goed voor je is
volg de stem van je hart
maar één keer leef je
leef dan zoals het moet leef
in naam van de liefde
steeds mooier word je
steeds definitiever
steeds meer mens
doe onomwonden
waarvoor je geschapen bent
als een boom wortel je
in de aarde
onaantastbaar ben je

Hans Bouma Time

Remember that time waits for no one.
Yesterday is history.
Tomorrow is a mystery.
Today is a gift.
That's why it's called :
The present.

Met dank aan Tine de Groot

Elke dag

elke dag is er één
een gewonnen dag
een verloren dag
een dag van samen
een dag van alleen
elke dag is er één
heb dan lief
wees brood
en wees wijn tijd is liefde
o deel je uit mooi zul je zijn
onvergankelijk mooi je leeft voorgoed

Hans Bouma

Ik wil vliegen.

Ik wou dat ik een vogeltje was.
Vrij van angst, die mijn vleugels verlamt.
Vrij van verdriet, dat mij het zingen ontneemt.
Vrij van de last, die mij het vliegen verhindert.
Vrij om te leven, verlost van het overleven.
Ik wil vliegen. Met dank aan G.B. Dood

Als de dood het eind zou zijn
van al je vreugd' en al je pijn
van mooie en van trieste dagen
een antwoord op je vele vragen ...

Als de dood het eindpunt is
dan blijft er leegte en gemis
en heeft je leven dan nog zin
als er geen hoop is op een nieuw begin ?

Is leven niet een beetje sterven,
een stukje eeuwigheid verwerven ?
Als je jezelf hebt kunnen geven
er liefde hebt doorheen geweven ...

De dood is slechts een horizon,
is als een ondergaande zon,
een bloem geplukt nog vol van geuren,
een regenboog met duizend kleuren !

Marleen Smet

Adem Tocht

Naar mijn diepste
der diepten
brengt mij
mijn adem
waar beelden
zich onthullen
van mijn
Ware Aard

Marijke Vonk,

Namaste

Namaste komt van het sanskriet - Namaskaar - wat betekent:
Ik eer het Goddelijke in jou.
Ik eer de plaats in jou
waarin het hele universum is.
Ik eer de plaats in jou die liefde is,
waarheid, licht en vrede.

Als jij daar bent, in jou,
waar liefde is, waarheid,
licht en vrede is
en ik ben daar,
in mij, waar liefde is, waarheid,
licht en vrede,
dan zijn we Een.

Het verhaal van de rups.

Er was eens een rups
Hij zat tevreden knabbelend op een tak
in een mooie boom, met verse blaadjes
Hij wist dat de vogels die om hem heen zaten gevaarlijk waren.
Plotseling streek er een mooi witte vogel neer naast de rups.
De geschrokken rups probeerde snel weg te komen.
Maar de witte vogel zei:

"Wees niet bang rups, ik wilde je vertellen dat je eens
een hele mooie witte vlinder zult worden"
"Dat wil ik niet" zei de rups, want ik vind mijn velletje zo mooi.
En ik houd zo van deze blaadjes.
"Toch zul je, als je zo blijft groeien,
eens een heel mooie vlinder worden."
Zei de witte vogel.
Je hoeft niets te doen alleen niet het leven tegenhouden.
Dan zal het wonder zich aan je voltrekken.
Gelukkig had de rups geen verstand
om het leven tegen te houden,
en er ontstond een prachtige vlinder.

Zoek je unieke weg.

Met ieder mens wordt er iets nieuws in de wereld gezet,
met dat wat er nog niet is geweest.
Iets wat eersteling en uniek is.
De plicht van iedereen is om dit te weten en te bedenken,
dat hij in zijn gesteldheid uniek is in de wereld
dat zijn gelijke op de wereld nog niet was.

Was dat wel het geval geweest
dan zou hij op de wereld niet nodig zijn geweest.
Iedere enkeling is iets nieuws in deze wereld en hij mag zijn
eigenschap in deze wereld volkomen vervolmaken.

Wat vóór ons is geschiedt moet dienen
als vóórbeeld, het is geen model.
Het past niet om iemand te vertellen welke weg hij moet gaan.
Ieder moet nagaan welke weg hij gaat
Hij moet zijn weg van zijn hart volgen.

Waar ben jij in de wereld?
Waar sta jij?
In ieder huist iets kostbaars, dat in niemand anders is.
Wat echter kostbaar is voor een mens,
kan alleen hijzelf ontdekken, wanneer hij zijn sterkste gevoel
dat wat het meest diepe in hemzelf zit,
dat wat zijn diepst innerlijke zelf beweegt,
waarlijk begrijpt.

De appel

We klampen ons vast aan het leven
zoals een appel zich vast houdt aan een tak.
Zelfs tijdens een storm.
Wanneer echter de oktoberwind waait
en de bladeren geel worden.
En de appel rijp is
dan laat hij moeiteloos los
zonder spijt, zonder weerstand. Het leven als zegening

Ik zie het leven als een grote zegening.
Maar gewoonlijk zijn onze ogen niet klaar
om dit te zien
En gaat het daardoor aan ons voorbij,
Maar dit zo zien kan gecreëerd worden.
Misschien is het niet juist te zeggen
Dat het gemaakt kan worden;
Het is er al steeds,
Het is een kwestie van de ogen openen,
En dan - verandert alles.

Osho.

Ontwaken

Onder alle ijdelheden van het leven
is er maar één ding dat de geest liefheeft
en waarnaar hij hunkert.
Eén verblindend en verbijsterend iets!
Het is het ontwaken in de geest;
het is een ontwaken in de innerlijke diepten van het hart;
het is een overweldigende en prachtige kracht,
die plotseling in het geweten van de mens neerdaalt
en zijn ogen opent, dan ziet hij het leven
in een duizelingwekkende stroom van schitterende muziek,
omgeven door een kring van ontzaggelijk licht,
waar de mens staat als een zuil van schoonheid
tussen de aarde en het firmament.

Het is een vlam die plotseling oplaait in de geest
en het hart schroeit en zuivert,
opstijgt boven de aarde en de wijde hemel in zwerft.
Het is een vriendelijkheid die het hart omhult.
Wie het kent, kan het niet in woorden weergeven;
en wie het niet kent, zal zich nooit het dwingende
en het prachtige mysterie van het bestaan gedachtig zijn. Kahlil Gibran
Als straks het rouwrumoer verstomd is

Als straks het rouwrumoer verstomd is,
zal er een diepe stilte komen.
Maar in die stilte
zal ik je opnieuw ontmoeten.
En telkens zal ik je weer tegenkomen.
Je bent niet weg,
Je bent niet weg,
het is niet voorbij.

Alleen je lichaam is van ons weggenomen.
Niet wie je was,
en ook niet wat je zei.
Met dank aan Jeanne de Bonth
Ik zal altijd nog grapjes met je maken.
We zullen samen,
door het stille landschap gaan.
Nu je mijn hand niet meer kunt aanraken,
raak je mijn hart nog duidelijker aan.

De dingen zijn niet allemaal zo gemakkelijk te
begrijpen en te verwoorden als men ons meestal wil
doen geloven. De meeste gebeurtenissen kunnen
niet in woorden worden uitgedrukt;
ze voltrekken zich in een ruimte
die nog nooit door een woord betreden is.
Nog moeilijker om in woorden uit te drukken
dan al het andere zijn de mysterieuze vormen
van bestaan waarvan het leven voortduurt
terwijl het onze vergaat.

Rainier Maria Rilke [1875-1926]

Liefde

Liefde is de kiem van ons bestaan
Liefde kent geen tijd of grenzen
Liefde is diegene die je lief is
kunnen laten gaan.

Met dank aan Jeanne de Bonth

Elke dag is een uitnodiging

Elke dag is een uitnodiging om goed te zijn.
Niet op de eerste plaats voor een ander,
maar om goed te zijn voor jezelf,
om jezelf op te bouwen.

Elke dag is een uitnodiging om jezelf te oefenen
in waardering voor dit leven, in waardering voor je kunnen.
Elke dag is een uitnodiging om je te verwonderen
over zoveel goeds in anderen over zoveel verlangen naar liefde.
Elke dag is een uitnodiging
om tijd te nemen voor zorg, om aandachtig te leven.

Elke dag is een uitnodiging om intenser te leven dan nodig is,
om meer te horen dan gisteren.
Elke dag is een uitnodiging
om elkaar te bemoedigen,
om te bouwen aan een wereld van liefde.
Elke dag is een uitnodiging
om zin te geven aan dit leven.
Wie op de uitnodiging ingaat zal steeds meer van het leven houden,
ook al weet je dat je zult sterven.
Wie zich laat uitnodigen,
leert over grenzen heen te zien

Uit de Nieuwjaars toespraak van Zr. Henriëtte

Let us be Thankful

Let us be thankful
there are still people who have time for you
although they are busy and have lots to do

Let us be thankful
there are still people who pick up the phone
to ask how you are so you don't feel alone.

Let us be thankful
there are still people who send news, a card,
remembering others during times so hard.

Let us be thankful
there are still people who don't mind your tears
as they know of your loss, your illness or fears.

Let us be thankful
there are still people who think of others
in this selfish, mad world where no one bothers.

Let us be thankful
for all these angels with a human face
that God sends to you through His loving grace.

Ruth Lim 2002.

Hebben en zijn

Hebben is ego, is tijd, is hechten,
is verwerven, behouden en vechten.
Zijn is geest, is tijdloos, is geven,
is lief de, is stromen, is leven.
Hebben is bezit en uiterlijke macht.

Zijn is bezinning en innerlijke kracht.
Hebben is aarde, is hevig en hard.
Zijn is hemel, is gevoel en is zacht.
Hebben is kennis, is denken en rede.
Zijn is het ervaren van vrijheid en vrede.

(Ed Hoornik)
Met dank aan Josi

Dan wordt het stil

Dan wordt het stil en je komt levend
en klaar op mij toe. En je zegt:
"Wees wie je bent" in de nacht
en je kijkt mij stil in de ogen.
Je legt je handen zo vol op mijn schouders,
je weet dat ik toch van je houd,
je vergeeft al wat ik niet deed,
je verstaat wat een mens is;
je kent mijn licht en mijn donker
je komt als vrede hoog over mij heen en je zegt

"Wees stil en besta"en je kijkt tot waar ik ontsta
en je legt je vrede als dauw op mijn land
je weet dat alleen jij me vervult,
je vergeeft me mijn angst;
je verstaat wat in mij nog wordt
en je kent mijn grote verlangen; je komt.
Ja, je komt tot mijn hart en je zegt
Vrede voor jou, voor je hart.

Uit: Gods eigen manier, Herman Andriessen

Mooie wens

al onze vrienden,
familie en andere lieve mensen
gunnen wij
wat we onszelf eigenlijk toewensen
behalve natuurlijk prettige feestdagen
en een gelukkig nieuw jaar
wensen wij liefde voor elkaar
en vriendschap wensen we
en een helpende hand
als ons levensfundament lijkt op los zand
wij wensen verbondenheid
samenzijn in vrolijkheid
de strijdbijl begraven
en ons dan samen laven aan de bron
rustend in elkaars armen
ons aan elkander verwarmen
en wandelen in de zon
maar het meest wensen we wel misschien
om God in elkaars ogen te zien

Met dank aan manfred & marian

Verschillende wegen

Zoals rivieren heel verschillend stromen
en uiteindelijk toch in één oceaan uitkomen,
zo kunnen ook wij uiteenlopende wegen
bewandelen om tenslotte dezelfde goddelijke
eenheid te bereiken. Vivikananda
Iedere keer dat ik tegen de lamp loop
neem ik een stukje licht mee

Dank aan Carla

Onze vader en moeder.

Ademend Leven, uw Naam schijnt overal!
Maak een ruimte vrij om uw Aanwezigheid hier te planten.
Maak nu waar het visioen van uw 'Ik Kan'.
Maak concreet uw verlangen, in alle vormen, in alle licht.
Laat door ons groeien het brood en de wijsheid van dit moment.
Maak los de banden van mislukking die ons beklemmen,
zoals wij de touwen van andermans fouten laten vieren.
Help ons de bron niet vergeten,
maar bevrijd ons van het niet in het Nu zijn.
Uit u komt voort, elke Visie, elke Kracht elk lied,
van samenkomst tot samenkomst
Amen
Moge ons toekomstig handelen van hieruit groeien!

Het nieuwe Onze vader
Bron: Onkruid 120 blz. 105
Rechtstreeks vertaald uit het Aramees, de taal die Jezus sprak.

Het potje

Ik heb thuis een potje,op het potje staat ‘verdriet’.
Ik doe er vaak verdrietjes in, want als ze klein zijn...huil ik niet.
Steeds als er iets tegenzit, er iets gebeurt wat ik niet wil,
open ik het potje, gooi het erin, heel stil.

Maar gisteren was de laatste druppel iets te veel,
van al die stukjes klein verdriet,
kreeg ik een brok in mijn keel.
Mijn hand begon te trillen,

Verdriet vloog met golven uit de pot.
Een traan begon te rollen,
Ik voelde mij erg rot.
Een onbedaarlijk snikken deed me trillen overal.

Ik zat echt tot mijn haren,
in het diepste diepe dal.
Het was met rood omrande ogen,
toen ik mijzelf weer rustig kreeg.

Opgelucht keek ik naar mijn potje, het potje......dat was leeg.
Dus zie je iemand lopen met rode ogen en heel bedeesd,
dan vraag je niets meer, dan weet je, haar/ zijn potje is vol geweest.

Met dank aan Gerrie.